Ukladanie spoiny Waleczek metalu, który

Układanie spoiny Wałeczek metalu, który spawacz układa przesuwając topiącą się elektrodę ruchem równomiernym, nazywamy ściegiem. Prowadząc elektrodę po linii prostej bez wykonywania bocznych ruchów spawacz układa ścieg gruby i wąski, zwany ściegiem prostym. Nadając końcowi elektrody ruch wahadłowo-postępowy spawacz rozprowadza metal na większej szerokości; ścieg w ten sposób wykonany nazywamy ściegiem zakosowym. Ruchy, jakie spawacz nadaje końcowi elektrody, zależą od rodzaju i grubości otuliny, od średnicy elektrody, kształtu spoi- ny, grubości metalu spawanego, położenia ściegu między innymi ściegami spoiny itp. Wspólną cechą różnego rodzaju „zakosów” jest zwalnianie ruchu lub wydłużanie drogi na bokach ściegu, gdzie ciepło jest siłniej odprowadzane, a więc i ogrzewanie powinno być energiczniejsze. W przypadku łączenia grubszych elementów do wypełnienia rowka potrzebne jest ułożenie kilku lub kilkunastu ściegów Poszczególne przekroje wskazują jak narasta spoina. Każda warstwa spoiny robiona jest w tym przypadku jednym ściegiem. Przy większych grubościach poszczególne warstwy spoi- ny mogą się składać z kilku ściegów. Warunki spawania, jak rodzaj i grubość elektrody, szybkość posuwu, ilość warstw itp. ustala się na podstawie praktyki. W łuku spawalniczym zachodzą reakcje chemiczne, którym towarzyszy wydzielanie się ciepła lub pochłanianie ciepła, jednak ze względu na to, że otulina elektrody ma rozmaity skład che- miczny, a wpływ tych reakcji na wydajność cieplną łuku nie jest dostatecznie zbadany, nie bierzemy ich pod uwagę. Oznaczmy ilość ciepła, jaka jest potrzebna na sekundę do ogrzania i topienia metalu samej spoiny, przez Qs (calsek). Róż- nica Qo-Qs przedstawia: ciepło stracone na podgrzewanie przed- miotu z obu stron spoiny, ciepło pochłonięte przez żużel, wypro- mieniowane do otoczenia, uniesione przez pary i gazy w atmosfe- rę itp. Sprawność spawalnicza łuku jako źródła ciepła wyraża się sto- sunkiem Qs do Qo. Wykorzystanie energii łuku w procesie spawania ręcznego jest bardzo niskie: 0,1-0,3. Im szybkość spawania jest większa, na- pięcie i gęstość prądu wyższe, a grubość spawanego przedmiotu mniejsza, tym większa jest sprawność łuku. Dlatego przy spa- waniu mechanicznym, gdzie wykorzystujemy znacznie większą gęstość prądu, a szybkość. spawania jest wielokrotnie wyższa, sprawność łuku bywa znacznie wyższa: 0,2-0,6. [przypisy: , , ]