Do recznego spawania stosujemy elektrody,

Do ręcznego spawania stosujemy elektrody, których rdzeń metalowy ma średnicę: 1; 1,5; 2; 2,5; 3,25; 4; 5; 6 mm. Dla grubości elektrod od 2,5 do 6 mm zależność natężenia prądu I (w amperach) od średnicy elektrody d (w mm) można wyrazić wzorem empirycznym 1= (20+6d) d Gęstość prądu, tj. natężenie na jednostkę przekroju rdzenia elektrody, wyraża się w tym przypadku wzorem 11 = Ot = (25) + 7,6 Amm2 gdzie d jest średnicą elektrody w mm. Gdy d = 2,5 mm, to 11 = ok. 18 Amm2; I = ok. gdy d = 6 mm, to II = ok. 13 Amm2; I = ok. A więc gęstość prądu maleje wraz ze wzrostem grubości elek- trody, co jest zrozumiałe, gdyż cienka elektroda jest lepiej chło- dzona przez powietrze i promieniowanie niż gruba, przeto może być obciążona większym natężeniem jednostkowym. Topienie elektrody, która normalnie ma długość 450 mm, trwa przeciętnie minutę dla c) 2 mm, a do dwóch minut dla c) 5 mm; gdy w uchwycie, pozostaje już niewielki kawałek, spawacz od- suwa uchwyt od przedmiotu, obwód prądu roboczego zostaje prze- rwany i łuk gaśnie. Po założeniu do uchwytu nowej elektrody spawacz znowu zajarza łuk. Spawanie łukowe ręczne odbywa się więc w sposób przerywany. Rozkład temperatur podczas spawania Gdy łuk jest skierowany nieru- cham o na jeden punkt A ciepło rozchodzi się na przedmio- cie ogrzewanym we wszystkich kierunkach, a izotermy (linie je- dnakowej temperatury) są okrę- gami kół, których środkiem jest A. Im dalej od punktu A, tym tem- peratura jest niższa. Przy spawaniu, gdy łuk prze- suwa się po linii prostej, izoter- my przyjmują kształt elips, tym bardziej wydłużonych, im szyb- kość posuwu elektrody po przed- miocie jest większa. [więcej w: , , ]