Spawanie pionowe wymaga specjalnej techniki.

Spawanie pionowe wymaga specjalnej techniki. Przy spawaniu złącz zakładkowych w pozycji pionowej elek- troda powinna być trzymana prostopadle do powierzchni blachy lub odchylona nieco w dół; łuk powinien być możliwie krótki, aby uzyskać dobry przetop i doprowadzić metal stopiony do połącze- nia z metalem rodzimym. Elektrodzie należy nadać ruch w kształcie spirali trójkątnej wznoszącej się ku górze. Elektroda powinna być skierowana bardziej ku płaszczyźnie blachy D niż ku brzegowi blachy C. Przy spawaniu złącza teowego w położeniu pionowym technika jest podobna., W ciasnym kącie między blachami wyzyskanie ciepła promieniowania łuku jest- lepsze niż przy spa- waniu do czoła lub na zakładkę, dlatego pomimo zmniejszonego natężenia może się zdarzyć przy powolnym posuwie, że w pewnej. chwili nagrzewanie metalu jest zbyt silne i wtedy metal zaczyna- ściekać w dół. W tym przypadku należy szybkim ruchem prze- sunąć elektrodę wyżej, aby pozwolić metalowi w spoinie nieco skrzepnąć, po czym natychmiast powrócić na punkt spawany. Przy układaniu plonowej spoiny czołowej wykonuje się także ruchy trójkątne. Do grubości 5-6 min można spoinę wykonać jako jednowarstwową, stosując regularne trójkątne ru- chy. Grubsze blachy łączy się kilkoma, warstwami. Układanie trójwarstwowej spoiny na blasze o grubości 10 mm. Pierwsze dwie warstwy układa się ruchami trójkątnymi, ostatnią warstwę – ruchem wahadłowym, półkolistym. Spawanie pułapowe i okapowe stosuje się bardzo rzadko. Technika spawania jest zbliżona do techniki spawania pionowego z tą różnicą, że metal powinien jeszcze szybciej krzepnąć. Krótki łuk sprzyja przechodzeniu metalu drobnymi kropelkami, co jest w tym przypadku konieczne. W razie potrzeby, gdy trzeba ochłodzić miejsce spawania, spa- wacz przesuwa elektrodę w przód bez przerywania łuku i wraca natychmiast na poprzednie miejsce. W projektach budowy nowych obiektów nie przewiduje się spoin pułapowych i okapowych. [podobne: , , ]