Otuliny Otulina cienka ulatwia tylko

Otuliny Otulina cienka ułatwia tylko jonizację powietrza i zapewnia łuko- wi większą stałość przy spawaniu prądem zmiennym. Elektrody te pozostawiają jedynie lekki nalot żużla na powierzchni spoiny, który usuwa się szczotką drucianą. Przy poważnych robotach, gdy od połączeń spawanych wy- maga się wysokich własności mechanicznych, użyvvane są el.elc- trody grubo otulone. Otulina gruba daje obfity żużel, który do- kładniej oczyszcza metal, chroni go od szybkiego stygnięcia, a nie- raz także wzbogaca metal spoiny w dodatki uszlachetniające. Poszczególne gatunki elektrod do spawania stali konstrukcyj- nych różnią się tylko otuliną, natomiast sam rdzeń elektrody (drut) jest ze stali tego samego gatunku, odznaczającej się wy- sokim stopniem czystości. Drut elektrodowy jest przedmiotem normy PN-64M-69420. Rodzaj i średnica elektrody, wysokość. natężenia prądu, bie- gunowość przy stosowaniu prądu stałego oraz inne niezbędne wskazówki podawane są na opakowaniu elektrod. Elektrody otulone dzielą się na cienko, średnio i gru- bo otulone. Grubość otuliny elektrod cienko otulonych wynosi za- zwyczaj do 10% średnicy drutu, średnio otulonych 10-40%, gru- bo otulonych elektrod – ponad 40%. W skład otulin najwyższego gatunku wchodzą następujące składniki: a) składniki ułatwiające jonizację, wśród których związki sodu, . potasu i wapnia są najczęściej stosowane; b) składniki wydzielające gazy, a więc kreda, marmur (które w wysokiej temperaturze wydzielają dwutlenek węgla) oraz ma- teriały organiczne, jak celuloza, mączka drzewna, skrobia, których zadaniem jest wytworzenie dostatecznej osłony zabezpieczającej metal topiony przed dostępem powietrza; c) składniki mineralne wytwarzające żużel, jak skaleń (szpat polny K20 . Ąl20a . 6 Si02), fluoryt (CF2), wapień, krzemionka, ruda manganowa, ruda tytanowa (rutyl zawierający ok. 95% Ti02 lub ilmenit – 50% Ti02, 50% Fe20a1, rudy żelazne itp.; żużel chro- niący metal od szybkiego stygnięcia i dostępu powietrza sprzyja wydzielaniu się gazów z krzepnącego metalu i rozpuszcza w sobie zanieczyszczenia; d) stopy metalu i rudy zawierające żelazo, mangan, krzem, nikiel, chrom, tytan itp., przechodzące częściowo do metalu spoiny jako składniki uszlachetniające, a częściowo do żużla; redukując tlenki żelaza rozpuszczone w .metalu spoiny, czyli odbierając im tlen, same w postaci nierozpuszczalnych tlenków przechodzą do żużla; e) składniki łączące sproszkowane materiały na otulinę w pla- styczną masę, jak szkło wodne (krzemian potasu lub sodu), dek- stryna itp. [przypisy: , , ]