Zanim spawanie lukiem elektrodami otulonymi

Zanim spawanie łukiem elektrodami otulonymi zostało rozpowszechnione do stanu dzisiejszego, powstała nowa odmiana spawania łukowego: spawanie atomowe (Langmuir, St. Zjedn., 1924 r.), przy którym łuk jarzy się między nie topliwymi elektro- dami wolframowymi zabezpieczony od powietrza osłoną z wodo- ru. Osłonę tę wokół łuku uzyskuje się przez umieszczenie elektród w rurkach, przez które przepływa strumień wodoru. Z powodu wysokich kosztów metodę tę stosuje się w ograniczonym zakre- sie, np. do spawania stali narzędziowej. Tymczasem również metody oporowego zgrzewania elektrycz- nego stają w jednym rzędzie ze spawaniem gazowym i łukowym. Zgrzewanie oporowe we wszystkich swych postaciach wymaga przeważnie bardzo kosztownych urządzeń i dopiero wówczas jest ekonomiczne, gdy zgrzewarka jest dostosowana specjalnie do wy- konywania określonej operacji na określonym przedmiocie. Dla- tego zgrzewanie oporowe jako typowa metoda produkcji wielko- seryjnej znalazło zastosowanie z chwilą uruchomienia masowej produkcji v:, przemyśle (np. budowa samochodów). Zgrzewanie punktowe i-Jiniowe zostaje wprowadzone do przemysłu w szer- szym zakresie w latach 1925-1930; około r. 1930 pojawia się zgrzewanie punktowe garbowe, a chociaż początkowo nie ma po- wodzenia, od r . 1940 szybko się upowszechnia i staje się jedną z metod masowej produkcji. Zgrzewanie oporowe doczołowe prze- chodzi podobne koleje. Już w r. 1903 zgrzewanie iskrowe zaczyna zastępować prymitywne zgrzewanie zwarciowe, a w r. 1919 spo- tykamy się z jego zastosowaniem do łączenia obręczy rowerowych, beczkowych itp. Dopiero jednak w latach 1930-1940 dochodzi ono szybko do rozkwitu, wchodząc jako metoda masowej pro- dukcji do potężnego już przemysłu samochodowego. Stąd znaj- duje drogę do innych gałęzi przemysłu metalowego. Zastosowanie płomienia acetylenowo-tlenowego do zgrzewania datuje się od r. 1939, ale nie uzyskało ono dotąd szerszego roz- powszechnienia. W dalszym ciągu swego rozwoju spawanie łukowe poszło w dwóch kierunkach równoległych: jako. spawanie elektrodą top- liwą (otuloną lub w osłonie gazowej) oraz elektrodą nietopliwą – wolframową lub węglową (w osłonie z gazów obojętnych). Oba te kierunki obemują spawanie ręczne i maszynowe. [przypisy: , , ]