Do spawania elementów o niewielkiej

Do spawania elementów o niewielkiej grubości, gdy natężenie prądu nie przekracza 30-50 A, nadaje się jedynie prąd stały, przy którym zajarzanie i utrzymanie łufu jest łatwiejsze. Układy elektryczne stosowane przy zwykłych przetwornicach nie dają możliwości uzyskania dostatecznie czułej regulacji w zakresie na- tężeń pomzej 50 A; do tego celu budowane są prostowniki spa- walnicze przetwarzające prąd zmienny na prąd stały. Jako elementy prostownicze stosowane są zazwyczaj prostowniki stykowe selenowe, gdyż lampy prostownicze, jako wrażliwe na wstrząsy, mniej się nadają do pracy w warunkach warsztatowych. Charakterystyki statyczne maszyn tego rodzaju wy- kazują szczególnie korzystne warunki pracy w zakresie niskich prac prądu; stromo opadające krzywe, prawie pionowe w gra- nicach wahań napięcia roboczego, zapewniają łukowi dużą ela- styczność. Schematy elektryczne spawarek prądu zmiennego są znacznie prostsze. Spawarki te posiadają transformatory, przeważnie jed- nofazowe; charakterystykę opadającą uzyskuje się przez zmianę rozproszenia strumienia magnetycznego. Jednofazowe transformatory spawalnicze z chłodzeniem po- wietrznym o maksymalnym prądzie spawania do 800 A są przed- miotem normy PN-61E-81106. Oprócz uzwojenia pierwotnego P i wtórnego W transforma- tora, na wspólnym z tymi uzwojeniami rdzeniu umieszczone są uzwojenia cewki indukcyjnej C; rdzeń ma ruchomy mostek M. Gdy w momencie zajarzania łuku natężenie prądu wzrasta, cewka indukcyjna powoduje spadek napięcia i w ten sposób uzy- skujemy charakterystykę statyczną opadającą. Regulacja prądu odbywa się w dwóch etapach. Najpierw usta- wia się spawalnicę na odpowiedni zakres prądu, a następnie w granicach danego zakresu reguluje się natężenie prądu spa- wania zmieniając położenie mostka M. Zakres I (niskie natężenie prądu roboczego) otrzymuje się łą- cząc przewody robocze do zacisków 1 i 3. Wówczas strumień magnetyczny cewki C ma kierunek przeciwny do stru- mienia uzwojenia wtórnego W, a napięcie biegu jałowego stanov różnicę napięcia wtórnego i napięcia cewki. Zakres II (wysokie natężenie) otrzymujemy przełączając przewód elektrody na cisk 4. Wówczas strumienie magnetyczne mają kierunek zg i napięcie biegu jałowego jest sumą napięć obwodu wt. Na wysokość natężenia prądu w ramach każdego z zakresów wpływa szerokość szczeliny między mostkiem M a dzeniem. Przy większej szczelinie opór indukcyjny w obwo- dzie spawania jest mniejszy i natężenie prądu większe; przesu- wając mostek M zmieniamy szerokość szczeliny i w ten sposób regulujemy natężenie prądu stosownie do średnicy elektrody. [więcej w: , , ]