Spawarki wezowe Spawarka wezowa o

Spawarki wężowe Spawarka wężowa o ręcznym prowadzeniu elektrody i automa- tycznym podawaniu elektrody z bębna Spawacz wypełnia lej B topnikiem; zapas topnika wystarcza na wykonanie spoiny o długości ok. 1 m. Włączanie prądu i me- chanizmu podającego elektrodę odbywa się za pomocą przyci- sku D umieszczonego na rękojeści C leja. Spawacz, trzymając lej w ręku, przesuwa go wzdłuż spoiny z odpowiednią szybkością. Spawanie półmechaniczne stosuje się głównie do spoin o nie- wielkiej długości, szczególnie pachwinowych, gdy wykonanie ma- szynowe przedstawia trudności, Ponieważ w tym przypadku moż- na stosować tylko elektrody o małej grubości, więc do spawa- nia metalu o grubości 4 do 12 mm stosuje się tę samą elektrodę o grubości 2 mm, zmieniając tylko natężenie pr-ąd u. Jest to moż- liwe dzięki temu, że głębokość wtopienia wzrasta wraz z natęże- niem. Natężenie prądu W konstrukcjach kadłubów okrętów spawanie półautomatycz- ne pod topnikiem stosuje się również do wykonywania szwów pa- chwinowych łączących elementy niewielkich grubości (3-6 mm). Poszczególne spoinki szwu mają kształt kropli o prze- kroju zbliżonym do pół elipsy. Kroplę wykonuje się trzymając uchwyt w miejscu, 1 do 4 sek, zależnie od natężenia prądu i wiel- kości przekroju kropli; następnie szybkim ruchem przesuwa się uchwyt do następnego punktu, nie gasząc łuku. W ten sposób wy- konuje się szew pachwinowy znacznie szybciej, niż przy spawaniu ręcznym, pod warunkiem, że spawacz jest dobrze wyszkolony. Ze względu na trudności ręcznego spawania łukiem krytym, nie można się spodziewać, aby ta metoda znalazła szersze zasto- sowanie w przemyśle. Większe szanse rozwoju mają metody spa- wania, w których zamiast topnika osłonę łuku stanowią gazy, jak argon lub dwutlenek węgla. Posiłkując się urządzeniami podob- nymi do spawarki wężowej metody te są znacznie ekonomiczniej- sze i dogodniejsze w użyciu. W tych warunkach spawanie pół- automatyczne łukiem krytym ma niewielkie możliwości rozwoju. [patrz też: , , ]