Stale specjalne, które normalnie trzeba

Stale specjalne, które normalnie trzeba podgrzewać przed spa- waniem, chronić przed szybkim stygnięciem i wyżarzać po spa- waniu, mogą obejść się bez tych zabiegów, gdy są spawane w po- zycji pionowej. Metoda ta może mieć zastosow9-Uie tylko przy dużych gru- bościach (od 30 mm wzwyż), z którymi mamy do czynienia przy budowie kotłów, zbiorników wysokoprężnych, ram pras i mło- tów itp. Nie tylko spoiny prostoliniowe można wykonywać tą metodą, lecz również i spoiny okrągłe, np. spoiny poprzeczne walczaka W tym przypadku zakłada się do środka walczaka pier- ścień miedziany, który powstrzymuje płynne stopiwo od wycieka- nia do środka; zewnętrzny suwak ślizga się po powierzchni w cza- się obrotu walczaka. Rozpoczyna się spawanie na wkładce o grubości 30-40 mm; po wykonaniu 14 obwodu, wy- cina się początek spoiny jak wskazano na rys. 86b; to wycięcie wypełnione zostaje na końcu, po unieruchomieniu walczaka W celu dobrego zakończenia spoiny, bez porów i zanieczysz- czeń wykonuje się niewielki nadlew. Szerokość szczeliny (odstęp) wynosi 30 mm. W stosunku do spawania łukiem krytym spawanie żużlowe nie tylko odznacza się znacznie mniejszym zużyciem topnika, ale i większą szybko-• ścią. Zysk na szybkości spawania rośnie wraz z grubością; przy 40 mm grubości szybkość spawania żużlowego jest 2 razy więk- sza, przy 90 mm – 4 razy, a przy 150mm grubości – 8 razy. Podczas gdy przy spawaniu łukowym ręcznym wydajność pro- cesu 10 g spoiwa stopionego na 1 A i godzinę jest już wysoka, a przy spawaniu łukiem krytym, osiąga się 12-15 gAh, to przy spawaniu żużlowym można liczyć na 25-30 g Ah. Dzięki tym korzyściom spawanie żużlowe nadzwyczaj szybko. rozpowszechniło się w całym świecie. [przypisy: , , ]